On yedi senelik sıkı bir sigara tiryakisiydim. Öyle ki, bu on yedi sene içinde bir gün olsun tiryakiliğime ara vermişliğim de yoktur. Bırakmayı denediğim günler oldu olmasına, ama güneş henüz tepemize çıkmadan, benim tepem atıyor, dayanamayıp yakıyordum bir tane. İrade zayıftı anlayacağınız; lakin sadece tek mazeretim bu değildi tütünden vazgeçemeyişimin. Sigara içmeyi çok seviyordum. Sanırım tiryakiliğin en tehlikeli olanı, sigara içmeyi seveninden olmak.
 
 Sigara içmeyi bir tür keyif olarak algılayıp, onu bırakmayı da sadece nikotinin zararlı etkilerinden değil, aynı zamanda hayatın bir keyfinden vazgeçmek olarak gördüm bunca zaman. En yakın arkadaşınızla bir fincan kahve eşliğinde dedikodu yaparken, iyi bir yemek sonrası tavşan kanı çayınızı karıştırırken yada bir akşamüstü kumsalda uzanmış, buz gibi biranızı yudumlarken sigara tüttürmek adeta beynimin kayıtsız şartsız emriydi. Ta ki, hamile kalıncaya dek.
 
 Sigarayı bırakabileceğimi asla düşünmüyordum. Çevremden, ki özellikle de annemden gelen baskılara cevabım asılsız bir tekerleme niteliğindeydi: “Hamile kalınca bırakırım.” Bunu söylerken de, gerçekliğine hiçbir zaman inanmadığımı itiraf etmeliyim. Zira bugüne dek hamile kalıp, sigarayı bırakanı görmedim. Hemen hemen tüm hamileler tek tük de olsa, gizli saklı sigara içerler. Tiksinip de bırakana da hiç rastlamadım. O yüzden sözlerim annemi kandırmaktan öteye gitmiyordu.
 
 Hamileliğimin ikinci ayında bir mucize oldu ve ben sigaradan tiksindim. Hem de nasıl bir tiksinme, anlatmam çok zor. Eşim sigarasını balkonda içerken bile kokusunun kapalı pencere ve kapılardan sızdığını duyuyor ve öğürerek lavaboya koşturuyordum. Hatta sırf bu yüzden bazı TV dizilerini bile izleyemez oldum. Mesela e2 kanalındaki ‘Mad Men’ adlı dizi ilgimi çektiği halde, karakterlerin ha bire sigara içmelerini seyretme tahammülüm olmadığı için izleyemedim.
 
 E, artık mecburen de olsa sigarayı bırakan biri olarak, oyun tersine döndü ve ben çevremdekilere, özellikle de eşime baskı yapmaya başladım sigarayı hayatından çıkartması için. Çok azalttı azaltmasına ama bırakmayı henüz başaramadı maalesef.
 
 Tanıdığımız bir amca anlatmıştı: Yıllar sonra köyüne gittiğinde, o gün tesadüfen köye elektrik bağlandığına şahit olmuş. Hatta köylü “Ayağın uğurlu geldi” babında laflar etmiş bu amcaya. Akşam otururlarken, elektrikler kısa bir süreliğine kesintiye uğradığı için, yıllardır aydınlandıkları yönteme başvurmuşlar ve bir gaz lambası yakmışlar. Aralarında bulunan, o köyün yerlilerinden çok yaşlı bir teyze burnunu kıvırarak atlamış: “Öff, pek pis koktu!” İşte benim durumum da o yaşlı teyzeye benzedi biraz. Yıllardır gaz lambasıyla aydınlanan teyze, birkaç saat elektrik gördükten sonra gaz lambasının pis koktuğunun farkına varıyor ne hikmetse. İnsanoğlu bu, olur!
 
 19 Mayıs yakın. Sigara bırakmanın alternatif yöntemlerinden biri her ne kadar hamile kalmaksa da, biri de devlet yaptırımına boyun eğmek. Sigarayı bırakmamız için devlet sıkıştırmaya başladı. Kamu hizmet binalarıyla koridorlar dahil olmak üzere her türlü eğitim, sağlık, spor ve eğlence yerlerinin kapalı alanlarında sigara içilmesini yasaklayan Tütün Ürünlerinin Zararlarının Önlenmesi ve Kontrolü Hakkında Kanun 19 Mayıs’ta uygulanmaya başlayacak. Kahvehanelerde, lokanta ve kafeteryalarda yasa 19 Temmuz 2009'da yürürlüğe girecek; ancak bunun dışındaki hemen her yerde sigara içme yasağı, 19 Mayıs itibariyle uygulanmaya başlanacak. Yasak alanlarda sigara içenlere 50 YTL, sigara paketini ve izmaritini yere atanlara ise 20 YTL’lik para cezası kesilecek.
 
 E durum böyle olunca, sigarayı bırakmak hem sağlığa hem de cüzdana faydalı olacak. Hala bırakmayı çok denedim ama bir türlü başaramadım diyenlere bir başka seçenek daha önermek istiyorum: Prof. Dr. İbrahim Saraçoğlu, mucizevi bir yöntem öneriyor. Söz konusu formül tamamen bitkisel. İşe yarar mı bilmiyorum, ama denemesi bedava.
 
 Aktarlarda da bulunabilen ve Türkiye’de yetişen karabaş otunun dünyanın hiçbir yerinde aynısının bulunmadığını sözlerine ekleyen Saraçoğlu, “Bir tatlı kaşığı karabaş otunu bir su bardağı suda 3 dakika hafif ateşte kaynatıp içiyorsunuz. Gün atlayarak, bu çayı içmelisiniz. Bir gün arayla içilmeli” diye öğütlüyor ve yolculuk durumlarındaysa “Karabaş otunun saplarından 5-6 tane yanınızda bulundurun. Bunları çiğneyebilirsiniz. Yutmanızda da herhangi bir sakınca yok” önerisini yapıyor.
 
 Sigara bırakmak kolay iş değil. Ben televizyonda bile sigara içenleri seyretmeye dayanamazken, ilginçtir ki, geceleri rüyalarımda sigara içtiğimi gördüm aylarca. Bu denli tiksiniyorken, bu meretin rüyalarımı süslemesi kolay açıklanabilecek bir durum değildir. Artık eskisi kadar tiksinti duymuyorum; lakin artık rüyalarıma da girmiyor sigara. Bebeğim dünyaya geldikten ve hormonlarım eski haline döndükten sonra ne olur bilmiyorum. Niyetim asla tekrar bu belaya bulaşmamak; umarım başarırım.
 
 Sigarasız ve sağlıklı günler dileğiyle… Saglik